e-copana

Ένα ηλεκτρονικό περιοδικό για να εκφράζουμε ελεύθερα τις απόψεις μας

ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗ;

στο 01/04/2012

Και, ναι, αγαπητοί αναγνώστες, επέστρεψα δριμύτερη για να συζητήσουμε και πάλι για μουσική. Πιο συγκεκριμένα: Θέτω το θέμα της σημερινής «μουσικής» -εισαγωγικά: συγγνώμη, αλλά η αλήθεια να λέγεται. Όλοι ανεξαιρέτως ακούν έστω και λίγη μουσική της αρεσκείας τους. Ας εξετάσουμε λοιπόν λίγο βαθύτερα την κατάσταση που τελικά επικρατεί στις μέρες μας.

Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Η μουσική μετρά αιώνες. Χιλιετίες. Από τότε που υπάρχουμε εμείς οι άνθρωποι σαν ζωικό είδος. Ποιος ξέρει, μπορεί και από πιο πριν. Η εξέλιξή της είναι πραγματικά εντυπωσιακή και αξιοθαύμαστη. Μας χαρίζει μία υπερηφάνεια για τους εαυτούς μας και τα κατά καιρούς μεγάλα μουσικά επιτεύγματά μας. Ναι, η μουσική συγκινεί, συναρπάζει και δημιουργεί σε όλους μας την επιθυμία να την προστατέψουμε και να την κρατήσουμε άθικτη από οποιαδήποτε κακή επιρροή. Γιατί λοιπόν, ανθρωπότητα, την καταρρακώνεις και την εξευτελίζεις έτσι άκαρδα και ανελέητα; Μα είναι η πικρή αλήθεια. Ας το παραδεχτούμε. Όπως είπαμε και στο προηγούμενο άρθρο, η μουσική είναι το πιο αγνό και γοητευτικό μέσο έκφρασης των συναισθημάτων μας. Πού πήγε αυτή η γαλήνια ομορφιά και η σαγήνη της μουσικής όπως την ξέραμε; Κανείς δεν γνωρίζει τι έγινε. Μπορεί να την επηρέασε αυτή η… τεχνολογία. Γιατί στα τελευταία μουσικά κατασκευάσματα που παράγονται απανωτά δεν έχω παρατηρήσει ούτε ένα μουσικό όργανο, παρά «κομπιουτεροβγαλμένους» ήχους χωρίς ψυχή, χωρίς συναίσθημα. Πού πήγαν οι πανέμορφοι στίχοι που πήγαζαν από την καρδιά ενός μόνο ανθρώπου, αληθινού καλλιτέχνη, και εξέφραζαν το πώς νιώθουν εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι;

Αλλά, όχι, δεν τα βάζω όλα στο ίδιο σακί. Δεν μιλώ μόνο για καλλιτέχνες του σήμερα ή για όλους από αυτούς. Και βέβαια οι διαφθορείς ανέκαθεν υπήρχαν, αλλά ο κόσμος ήξερε να τους ξεχωρίζει και να τους «απομακρύνει». Και βέβαια, δεν μιλώ για κάποιο συγκεκριμένο είδος. Όλα τα είδη ανά καιρούς είχαν, έχουν και θα έχουν τα σκαμπανεβάσματά τους. Για παράδειγμα, η Pop, R n’ B και Soul μουσική γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τη δεκαετία των 70s – 80s. Το είδος αυτό κατά τη γνώμη μου ήταν πάντα λίγο «καρεκλάδικο», όμως ο στίχος και η μουσική βρίσκονταν στο αποκορύφωμά τους την περίοδο εκείνη με καλλιτέχνες όπως το Michael Jackson, την Tina Turner (πειραματίζεται περισσότερο με rock ακούσματα), τη Whitney Huston, τους Boney-M (ακούστε τους!) και πολλούς άλλους ταλαντούχους.

Τώρα δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να τους υποστηρίζουμε! Είναι παντού. Εμείς οι Έλληνες, σαν να μην μας έφτανε η κρίση, φροντίζουμε να υποβιβάζουμε ακόμα περισσότερο την εικόνα μας με το να ξενυχτάμε στα λεγόμενα σκυλάδικα και τα κλαμπάδικα. Δε λέω, εννοείται πως ο καθένας έχει το δικαίωμα να «ξεσκάσει» λιγάκι, αλλά οφείλουμε να ξεχωρίζουμε την ποιότητα από την ηλιθιότητα. Ξεφεύγω λίγο από το θέμα μου, αλλά, με αφορμή αυτό, θέλω να πω πως όλα τα σημερινά δρώμενα, εντός ή εκτός Ελλάδας, μας έχουν φέρει σε μία συνεχή καθοδική πορεία και παρακμή (λέτε στις 21.12.2012 να «ησυχάσουμε»;). Τέλος πάντων αυτό που έχω να πω στον κόσμο, ως μέρος του, είναι «έχε γεια καημένε…», αλλά και πέρα από την πλάκα πρέπει να είμαστε σε θέση να διαχωρίζουμε το καλό από το κακό. Πάντα με κριτική σκέψη και όχι αρνητική προδιάθεση. Το γούστο είναι υποκειμενικό και δεν επιβάλλεται τίποτα σε κανέναν. Εγώ ανέφερα την προσωπική μου άποψη και ας προσβληθεί όποιος θέλει.

Και για να σας σώσω από την παρακμή (χα-χα καλό) είπα, αν κανείς θελήσει, να ακούσει μερικές προτάσεις που έχω. Αρχίζω λοιπόν το κατεβατό μου: Ακούστε Led Zeppelin. Όσο μπορείτε. Πραγματικά πιστεύω θα τους εκτιμήσετε ιδιαίτερα. Είναι μία ιστορική rock μπάντα που με τη μουσική και τα λόγια της αγγίζει καρδιές. Τα τραγούδια είναι ένα προς ένα γραμμένα για κάτι ξεχωριστό, τόσο μεγάλο και ατόφιο που λέει αυτά που εμείς δυσκολευόμαστε να πούμε. Τα μέλη της είναι όλα φτασμένοι μουσικοί με πάθος και λατρεία για τη δουλειά τους. Πολύ μίλησα για αυτό όμως. Εξίσου καλά συγκροτήματα είναι και οι πασίγνωστοι Black Sabbath (και οι δύο τραγουδιστές που εναλλάχτηκαν, Ronnie James Dio και Ozzy Osbourne, έχουν το δικό τους στυλ και προσδίδουν κάτι ξεχωριστό στη μπάντα), Deep Purple, Queen και εκατοντάδες ακόμη αξιόλογων και αγαπημένων συγκροτημάτων και καλλιτεχνών. Ξέρω πως σας «πλασάρω» περισσότερη rock, μόνο γιατί κατά τη γνώμη μου, όχι είναι το καλύτερο είδος και μπλα μπλα μπλα, αλλά πραγματικά, επειδή οι καλλιτέχνες που παράγουν τέτοιες δημιουργίες τυχαίνει να πετυχαίνουν περισσότερο βάθος και ποιότητα. Και για πιο «βαρυμεταλλικούς» τύπους, ακούστε Astral Doors που είναι παγκοσμίως άγνωστοι, αλλά τόσο υπέροχο συγκρότημα που δεν αξίζει αυτήν την έλλειψη  αναγνώρισης.

(Τραγουδάκι)

http://www.youtube.com/watch?v=w9TGj2jrJk8

Επίσης ακούστε κλασσική μουσική. Bach, Mozart, Beethoven, Schuman, Vivaldi, δεν υπάρχει περίπτωση, κάποιος θα σας ταιριάζει και θα σας κάνει να ανατριχιάζετε! Και όπερα! Βέβαια όπερα. Παραδείγματος χάριν (η μετάφραση των λατινικών στην περιγραφή του βίντεο):

http://www.youtube.com/watch?v=xSZkVsEkQ9M

Τέλος, η έντεχνη ελληνική μουσική, αν και ποτέ δεν υπήρξε αντικείμενο ενασχόλησης για εμένα –και θα έπρεπε, είναι μία πολύ καλή επιλογή για όλους όσους εκτιμούν την παράδοση και την κουλτούρα μας.

Και αν επιλέξετε να αγνοήσετε τις προτάσεις μου (με κάθε δικαίωμα) η συμβουλή μου είναι απλώς να μην αρκείστε σε αυτά που σας δίνουν έτοιμα. Ψάξτε μόνοι σας για το προσωπικό σας γούστο και στυλ και πάντα κρίνετε με βάση μόνο τη δική σας άποψη. Κανείς δεν μπορεί να σας επιβάλλει τίποτα.

Ευχαριστώ που με αντέξατε! 🙂

Υ.Γ.1: Ζητώ συγγνώμη που έδωσα τόσο προσωπικό τόνο στο άρθρο και μίλησα τόσο για τις δικές μου απόψεις και γνώμες. Εννοείται πως αν δεν είστε σύμφωνοι τις παρακάμπτετε σαν να μην διαβάσατε ποτέ τα παραπάνω.

Υ.Γ.2: Τώρα που το ξαναδιαβάζω διαπιστώνω πως μου «βγήκε» πολύ μελοδραματικό. Δεν θα επαναληφθεί.

Advertisements

8 responses to “ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗ;

  1. Ο/Η ckarouzos λέει:

    Ωραίο άρθρο, τολμώ να πω πως σε γενικές γραμμές συμφωνώ !!!

    ΑΛΛΑΑΑ … Τι θα πει έντεχνη μουσική; Όλα τα είδη μουσικής είναι τέχνη !!! Ακόμα και αυτή η χάλια η ραπ και τα μπουζούκια 4ης κατηγορίας στο 54ο χιλιόμετρο Αθηνών – Θεσσαλονίκης και ότι άλλο βάζει το μυαλό μας και μοιάζει με σκέτο θόρυβο…

    Ακούω και εγώ, μερικές φορές, αυτό το είδος μουσικής (αν αναφέρεσαι σε αυτό που έχει νοηθεί στην Ελλάδα ως έντεχνο, καμμιά φορά λέγεται και ροκ, νεο κύμα κλπ,και για άλλους συμπεριλαμβάνει από τους Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκο έως Μικρούτσικο, Λοΐζο, Σαββόπουλο και Μάλαμα, Παπακωνσταντίνου (Θανάση και Βασίλη) , Σιδηρόπουλο, Άσιμο, Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, Πύξ Λαξ κλπ ) , αλλά πιο άκυρη και γενική ονομασία δεν υπάρχει, και για αυτό δεν μπορούμε και να την ορίσουμε.

    Πάντως η ελληνική μουσική περιλαμβάνει πολλά ρεύματα και πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των παραπάνω, και θα ξεχωρίσω ακόμα τα παλαιά ρεμπέτικα και τα καλά παλιά λαΐκα …

    Ελπίζω όλα αυτά τα πρότυπα να εμπνεύσουν τους νέους καλλιτέχνες, πάντα με τις κατάλληλες ξένες επιρροές…

    Άκου εκεί έντεχνο !!!

    • Ο/Η nataliakap λέει:

      Ωχ,αμάν…λοιπόν: ΜΠΡΑΦ όλοι βλέπουμε, και ξέρουμε πως, όπως ανέφερε σε ένα βίντεό του ο Mikeius, φυσικά όλες οι μουσικές είναι έντεχνες υπο την έννοια ότι όλα τα είδη αποτελούν μορφές τέχνης(εγώ βέβαια δεν θεωρώ τέχνη δημιουργίες του στυλ «πειράζει που είσαι μεγάλη φίρμα, όχι δεν πειράζει»). Συγκεκριμένα, όμως, αναφέρω ως «έντεχνο» το είδος της μουσικής που έχει επικρατήσει με αυτόν τον όρο -όπως είπες π.χ. Σαββόπουλο ή Χατζηδάκη- χωρίς να υπονοώ ότι όλα τα άλλα είναι άτεχνα. Απλώς έτσι έχει καθιερωθεί να αποκαλείται, αν και νοηματικά είναι άτοπο. Peace out αδερφέ…

  2. Ο/Η Ζωη Δημοπουλου λέει:

    Λοιπόν Ναταλία είσαι θεά, το ξέρεις ελπίζω!!
    Το άρθρο σου είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής στο e-copana..!
    Δεν είναι κακό κάποιοι άνθρωποι να ακούνε ένα είδος μουσικής όχι και τόσο ποιοτικό, όπως για παράδειγμα κάνω κ εγώ.Όμως είναι άσχημο, όπως προανέφερες κ εσύ, να μην μπορούν να διαχωρίσουν τι θα πει μουσική..πραγματική μουσική και να απορρίπτουν όλα τα υπόλοιπα είδη σαν να μην έχουν καμία αξια!!Αυτό νομίζω πως πρέπει να διορθωθεί λίγο γιατί δεν μας βλέπω καλα!!

    • Ο/Η nataliakap λέει:

      Αυτό ακριβώς που κάνεις και εσύ πρέπει να καταλάβουν μερικά άτομα και να μάθουν ποια είναι η μουσική που πραγματικά είναι τέχνη και ποια αυτή που ακούμε απλώς γιατί μας αρέσει. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το άρθρο και, ναι, είσαι και συ μια θεά! 😀

  3. Ο/Η dimitriszxz λέει:

    Καταρχάς Like! Πολύ ωραίο άρθρο :). Η μουσική όντως έχει φτάσει σχεδόν στο ναδίρ τα τελευταία χρόνια, θυσιάζοντας την ποιότητα στο βωμό του κέρδους. Οι πιο πολλοί σημερινοί «καλλιτέχνες» παράγουν πολλά πιασάρικα κομμάτια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο ώστε να πουλήσουν. Οι εποχές που μουσική σήμαινε συναίσθημα πάνε…

    Και ακόμα ένα Like! για τους Astral Doors. Μήπως ο Dio δεν πέθανε τελικά;

    • Ο/Η nataliakap λέει:

      Δημήτρη ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Κατάβες ακριβώς τι ήθελα να πω και μπράβο που ξέρεις τους Astral Doors! (Ο Dio είναι μαζί μας)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: