e-copana

Ένα ηλεκτρονικό περιοδικό για να εκφράζουμε ελεύθερα τις απόψεις μας

Κωνσταντίνου και Ελένης


Κωνσταντίνου και Ελένης

Ενδιαφέρον άρθρο για τους Κωνσταντίνους και τις Ελένες (…την μισή Ελλάδα δηλαδή).

Τουλάχιστον οι συνονόματοι και οι συνεορτάζουσες, αξίζει να το διαβάσουν…

Σχολιάστε »

Λίγη πολιτική αγωγή…


του Κωνσταντίνου Καρούζου

Τις τελευταίες μέρες, μετά τις εθνικές βουλευτικές εκλογές, όλοι ζούμε, τουλάχιστον ως παρατηρητές, μία διαφορετική και πρωτόγνωρη πολιτική διαδικασία, όμως λίγα ξέρουμε για το τι προβλέπουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι της χώρας και ποια είναι η θεσμική διαδικασία που ακολουθείται όταν μετά τις εκλογές κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στην Βουλή,, την περίφημη δηλαδή αυτοδυναμία.

Read the rest of this entry »

2 Σχόλια »

Είσαι κάτι μαγικό … Άντε γεια … Πρωτάθλημα ξανά στον Πειραιά …


4 Σχόλια »

Εκλογές και Εκπαίδευση


Της Σοφίας Ηλιακοπούλου

Με αφορμή τις εκλογές που θα γίνουν και όντας επηρεασμένη από το ευρύτερο κλίμα που επικρατεί, θα ήθελα να εκφράσω τις δικές μου απόψεις και σκέψεις γύρω από αυτό το γεγονός με την ελπίδα ότι αντιπροσωπεύουν μεγάλη μερίδα μαθητών.

Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Euro 1960 – Η αρχή μιας ενωμένης ποδοσφαιρικά Ευρώπης


του Νίκου Βογιατζάκη

Μέσα σε ένα διάστημα ενός χρόνου και ενός μήνα η εθνική Ελλάδος, ή αλλιώς η αγαπημένη όλων των Ελλήνων, κατάφερε να σφραγίσει το εισιτήριο για την τρίτη της διαδοχική πρόκριση στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου και την τέταρτη της συνολικά (έχουν προηγηθεί αυτή του 1970 στην Ιταλία, εκείνη του 2004 στην Πορτογαλία και αυτή του 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας). Με αφορμή την πρόσφατη αυτή επιτυχία της εθνικής μας ομάδας, ας κάνουμε μία αναδρομή στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ιστορίας, το οποίο σύμφωνα με πολλούς αποτέλεσε την αρχή μιας ενωμένης ποδοσφαιρικά Ευρώπης.

Ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, στο μακρινό 1927 και συγκεκριμένα στην Γαλλία, όπου γεννήθηκε από τον Γάλλο γραμματέα της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Henri Delaunay, η ιδέα για ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά στα πρότυπα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μόνο που αντί για εθνικές ομάδες από όλο τον κόσμο, θα συμμετείχαν εθνικές ομάδες μόνο από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Η ιδέα αυτή, αν και έμοιαζε αρκετά πρωτότυπη, πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να εγκριθεί από την UEFA το 1957. Και φυσικά όταν έπρεπε να δοθεί ένα όνομα στην καινούρια αυτή διοργάνωση, ο Delauney ήταν η πρώτη επιλογή.

Αρχικά μοιράστηκαν προσκλήσεις σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, όμως μόνο 17 χώρες (μια από αυτές ήταν και η Ελλάδα) ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και δέχτηκαν να συμμετάσχουν στις προκριματικές φάσεις, οι οποίες τελικά ξεκίνησαν στις 28 Σεπτεμβρίου του 1958 και ολοκληρώθηκαν στις 29 Μαΐου του 1960. Μερικές από τις κυριότερες απουσίες του νέου αυτού θεσμού ήταν η παντοδύναμη Δυτική Γερμανία, οι εξίσου δυνατές Ιταλία και Αγγλία, αλλά και η Ελβετία με το Βέλγιο. Αξιοσημείωτη μπορούμε να πούμε πως ήταν η άρνηση της εθνικής ομάδας της Ισπανίας, η οποία υπό την δικτατορία του Francisco Franco, για καθαρά πολιτικούς λόγους, αρνήθηκε να ταξιδέψει στην Σοβιετική  Ένωση προκειμένου να αντιμετωπίσει την Ε.Σ.Σ.Δ., η οποία ήταν η κύρια υποστηρίκτρια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας στον Ισπανικό Εμφύλιο. Αποτέλεσμα της απρόβλεπτης αυτής αντίδρασης από την πλευρά της Ισπανίας, ήταν η συμμετοχή τριών εθνικών ομάδων του πρώην ανατολικού μπλοκ στα τελικά της διοργάνωσης. Οι ομοσπονδίες αυτές, μαζί με την διοργανώτρια χώρα Γαλλία συμπλήρωναν την τετράδα των ομάδων που θα διεκδικούσαν το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Ο πρώτος αγώνας του πρώτου σταδίου της προκριματικής φάσης, μεταξύ των εθνικών ομάδων της Σοβιετικής Ένωσης και της Ουγγαρίας, ο οποίος διεξάχθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1958 στο Tsentralni Lenin Stadium της Μόσχας, έχει μείνει αξέχαστος σε πολλούς, κυρίως για τον πολύ μεγάλο για τα δεδομένα της εποχής αριθμό προσέλευσης φιλάθλων, μιας και τον παρακολούθησαν απευθείας 100.572 άτομα. Το ιστορικό αυτό παιχνίδι έληξε 3-1 και έβγαλε νικήτρια την Ε.Σ.Σ.Δ. Ο τελευταίος αγώνας του τελευταίου σταδίου πριν τα τελικά της διοργάνωσης, έγινε ανάμεσα στις εθνικές ομάδες της Τσεχοσλοβακίας και της Ρουμανίας. Έλαβε χώρα στο Tehelné pole της Μπρατισλάβας και έληξε 3-0 υπέρ της Τσεχοσλοβακίας. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η εθνική μας ομάδα κλίθηκε να αντιμετωπίσει την διοργανώτρια του τουρνουά Γαλλία, αλλά αποκλείστηκε από την συνέχεια της διοργάνωσης με συνολικό σκορ 8-2.

Μετά από έναν χρόνο και οκτώ μήνες η προκριματική φάση είχε τελειώσει και όλα ήταν έτοιμα για την κορύφωση της μεγάλης αυτής διοργάνωσης. Έτσι από τις 6 μέχρι τις 10 Ιουλίου του 1960, όλος ο κόσμος του ποδοσφαίρου ήταν στραμμένος στην Γαλλία. Ο πρώτος αγώνας της διοργάνωσης ξεκίνησε στις 6 Ιουλίου του 1960 στην Γαλλική πρωτεύουσα και συγκεκριμένα στο Parc des Princes, ανάμεσα στην διοργανώτρια και την Γιουγκοσλαβία. Ο αγώνας έληξε 4-5 υπέρ των φιλοξενουμένων, οι οποίοι και πέρασαν στον τελικό, και έχει μείνει στην ιστορία ως το μεγαλύτερο σκορ σε τελική φάση Euro. Το ρεκόρ δεν έχει ακόμα καταρριφθεί. Τον συγκεκριμένο αγώνα είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από τις εξέδρες του γηπέδου 26.370 άτομα. Στον άλλο αγώνα της προκριματικής φάσης, την ίδια σχεδόν ώρα, στο Stade Vélodrome της Μασσαλίας, η Τσεχοσλοβακία αντιμετώπιζε την Ε.Σ.Σ.Δ. Νικήτρια της αναμέτρησης βγήκε η Σοβιετική Ένωση η οποία επικράτησε 3-0 και προκρίθηκε, όπως και η Γιουγκοσλαβία, στον μεγάλο τελικό της δεκάτης Ιουλίου. Στον συγκεκριμένο αγώνα, αν και η Γιουγκοσλαβία προηγήθηκε με 0-1, χάρη στο τέρμα του Milan Galić, στην συνέχεια ισοφαρίστηκε και λύγισε στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης (113΄) όταν ο Viktor Ponedelnik  βρήκε δίχτυα. Το ματς τελείωσε 2-1 και η επικράτηση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν γεγονός.

Τέλος οφείλουμε να σημειώσουμε ότι ο συγκεκριμένος αγώνας, όπως και ο πρώτος, έλαβε χώρα στο Parc des Princes του Παρισιού, διαιτητής του αγώνα ήταν ο Άγγλος Arthur Edward Ellis και τον παρακολούθησαν 17966 άτομα. Ένας από τους ήρωες του τουρνουά, ήταν ο γεννημένος στην Μόσχα, τερματοφύλακας, Lev Yashin ο οποίος με τις επεμβάσεις του έδινε ώθηση σε ολόκληρη την ομάδα. Ήταν η αρχή ενός ταξιδιού, το οποίο συνεχίζεται μέχρι τα χρόνια μας και ελπίζουμε πως θα συνεχίζεται και για πολλά ακόμη χρόνια…

Σχολιάστε »

Εκλογές..ΠΑΛΙ


του Δημήτρη Ζαραχάνη

Εκλογές; Πότε ρε παιδιά; Πριν τρία χρόνια δεν είχαμε πάλι; Τι θα γίνει, θα κλείσουμε ποτέ τετραετία; Έτσι λοιπόν έχουν τα πράγματα ΠΑΛΙ εκλογές… Μετά από το «λεφτά υπάρχουν», να δούμε τι υπάρχει τώρα (αν είδε κάποιος τα λεφτά να καλέσει στο τμήμα απολεσθέντων). Αχχ Ελλάδα….

Read the rest of this entry »

3 Σχόλια »